Celem artykułu jest analiza systemów zarządzania ryzykiem w jednostkach samorządu terytorialnego (JST) w kontekście obowiązujących standardów kontroli zarządczej. W świetle usta-wy o finansach publicznych z 2009 roku, JST są zobowiązane do wdrażania mechanizmów zarządzania ryzykiem jako narzędzia wspierającego realizację celów publicznych. Jednakże liczne badania i raporty wskazują na dominację podejścia formalistycznego, polegającego głównie na tworzeniu dokumentacji bez rzeczywistej analizy zagrożeń. Artykuł opiera się na analizie literatury, regulacji prawnych oraz wynikach studium przypadku 12 JST z trzech województw, zróżnicowanych pod względem poziomu zaawansowania wdrożonych systemów. Główne pytania badawcze dotyczą skuteczności istniejących rozwiązań, identyfikacji barier wdrożeniowych (w tym kadrowych i finansowych) oraz możliwości integracji zarządzania ryzykiem z procesem decyzyjnym. W wyniku przeprowadzonej analizy zaproponowano konkretne rekomendacje i dobre praktyki, które mogą przyczynić się do zwiększenia efektywności i transparentności działań JST. Wyniki badań podkreślają również konieczność kształtowania kultury organizacyjnej sprzyjającej proaktywnemu podejściu do identyfikacji i monitorowania ryzyk.