Polski transport drogowy jest numerem jeden w Europie, odpowiada za ponad 20% pracy przewozowej na Starym Kontynencie, generuje również 6% polskiego PKB. Jednak od wybuchu pandemii COVID-19 zauważalny jest ogromny kryzys, który – złączony z wielu pomniejszych – eskalował do rangi najpoważniejszego od ponad 20 lat. Celem pracy jest omówienie kluczowych powodów kryzysu w branży polskiego transportu drogowego oraz ukazanie faktycznych konsekwencji tych problemów. Przedstawienie powodów oraz skutków wspomnianych sytuacji jest kluczowe dla zrozumienia powagi rzeczywistości, z jaką mierzą się przewoźnicy w Polsce. Badanie miało charakter opisowy i zostało przeprowadzone z wykorzystaniem analizy danych pochodzących z raportów głównych organizacji sektora transportu drogowego. Uzupełniono je przeglądem literatury naukowej, obserwacją oraz analizą rzeczywistych przypadków, a także analizą opinii ekspertów branżowych. Stwierdzono, że skumulowanie w krótkim czasie wyzwań związanych z pandemią, ze spowolnieniem gospodarczym, z wojną w Ukrainie, brakiem kierowców zawodowych oraz polityką UE doprowadziło do zwiększenia kosztów działalności, a także wymusiło szybką reorganizację procesów i struktur w przedsiębiorstwach. Pojawienie się nagłych zmian i niecodziennych sytuacji zmusiło wiele firm do redukcji floty, a w najgorszych przypadkach zakończyło się restrukturyzacją lub upadłością. W rezultacie badanie dowiodło, że wspomniane sytuacje znacząco odzwierciedliły się w kryzysie, który dotknął branżę polskiego transportu drogowego. Wykazano przymus adaptacji przewoźników do aktualnej sytuacji, którą nazwano nową rzeczywistością. Ustalono również to, że kluczowe w tej sytuacji jest odpowiedzialne podejście, które w swojej strategii musi być nastawione na elastyczne działanie i dopasowywanie się do aktualnych warunków stawianych przez globalne i lokalne kryzysy.